Δυτική Ακτή Η.Π.Α – USA West Coast Road Trip – Part 3

Προορισμοί: Uncategorized

ΜΕΡΑ 7: LOS ANGELES-UNIVERSAL STUDIOS-HOLLYWOOD

Η επόμενη μέρα ήταν είναι αφιερωμένη στα Universal Studios. Το εισιτήριο έκανε $85 το άτομο και τα είχα      με κλείσει περίπου 6 εβδομάδες πριν την επίσκεψη μας. Μολονότι πήγαμε Πέμπτη, είχε πάρα πολύ κόσμο και αρκετά μεγάλες ουρές στα παντα. Επομένως αν θέλετε να κάνετε όλα τα rides και να χαρείτε τη μέρα, θα σας πρότεινα να ειστε εκεί περίπου στις 9 που ανοίγουν. Εμείς φτάσαμε περίου στις 9μιση και φύγαμε στις 6μιση το απόγευμα, έχοντας δει τα πάντα. Τα studios κλείνουν στις 8 το απόγευμα.

 

Τα Universal Studios προσφέρουν ένα tour μίας περίου ώρας με ειδικά ανοιχτά τρενάκια όπου μεταφέρουν τον επισκέπτη εκεί που γυρίζονται οι ταινίες και του δείχνουν σκηνικά, εφέ, αλλά και 3-D experiences. Το tour είναι το πρώτο που πρέπει να κάνετε και θα σας συμβούλευα να αρχίσετε από αυτό. Κατόπιν επειδη το πάρκο έχει μια ποικιλία παιχνιδιών και show και επειδή τα shows πραγματοποιούνται συγκεκριμένες μόνο ώρες, κανονίσαμε τις επισκέψεις μας στα διάφορα μέρη του πάρκου ώστε να δούμε κυρίως όλα τα show. Βεβαια στο τέλος προλάβαμε να κάνουμε και όσα rides δεν είχαμε κάνει ως τότε.

Ας αρχίσουμε μία περιγραφη των shows. Το φαντασμαγορικότερο ήταν το “Water World”. Για όσους δεν έχουν δει την ταινία, θα πρότεινα να την δείτε πριν την επίσκεψη στα Universal Studios μόνο και μόνο για να εκτιμήσετε τα σκηνικά. Το show ουσιαστικά ειναι ένα μικρο version της ταινίας, αλλά με τα πάντα να λαμβάνουν χώρα μπροστά στα μάτια σας. Βαρέλια εκρυγνυνται, άνθρωποι πέφτουν «νεκροί» στο νερό από τα 5μ ύψος, κυνηγητά jet ski και διάφορα ακομα εντυπωσιακά σκηνικά. Επίσης έχει ένα show στο οποίο παρουσιάζονται τα ζώα που συμμετέχουν στις ταινίες που ονομάζεται “Animal Actors”. Αετοί, κότες, σκύλοι, κατσίκες, ποντίκια (!!!), γάτες, γουρούνια και άλλα άριστα εκπαιδευμένα ζώα, δίνουν ένα πολύ όμορφο show υπακούοντας στους εκπαιδευτές. Το τρίτο και τελευταίο show ονομάζεται “Special Effect” και μας παρουσιάζει το πως παράγονται οι ήχοι στις ταινίες, πως πετάνε οι ηθοποιοί (ή οι κασκαντέρ καλύτερα), τι είναι αυτό το «αίμα» που βλέπουμε στις ταινίες κτλ.

Απο εκεί και μετά το πάρκο ειχε rides που σχετίζονταν με ταινίες που είχαν γυριστεί στα Universal Studios. Κάποια από αυτά τα rides ήταν με φυσική κίνηση του επισκεπτη (σα την Disneyland) και κάποια ήταν απλά 3D experiences. Το καλύτερο από όλα ήταν ο Harry Potter που μόλις είχε ανοίξει και για αυτό περιμέναμε στην ουρά περίπου μιαμιση ώρες. Στην αρχή περπατήσαμε μέσα στο Hogwarts School  και στο τέλος η βόλτα κατέληγε σε ένα έα εσωτερικό roller coaster το οποίο ήταν πάρα πολύ καλό. Εξω από το Hogwarts School είχε και ένα εξωτερικό roller coaster. Πολύ καλό ήταν και το Jurassic Park Experience που ουσιαστικά ήταν μία βόλτα με ένα τρενάκι μέσα σε νερό που κατέληγε σε ένα καταρράκτη περίπου 30μ από τον οποίο το τρενάκι «έπεφτε». Στα αρνητικά το ότι θα μπορούσες να βγεις μουσκεμα, ανάλογα με το σε ποια θέση του βαγονιού καθόσουν. Το τρίτο στη λίστα είναι το “Revenge of the Mummy: The Ride” το οποίο ήταν ένα εσωτερικό roller coaster διάρκειας περίπου 4 λεπτών που η ιδιατερότητα του ήταν ότι στο τέλος της διαδρομής έβαζε όπισθεν και σε γύριζε στην αρχή τρέχοντας με 70χμ/ωρα πηγαίνοντας κατά πίσω. Το καλύτερο 3D ήταν τα Transformers και μετά ακολουθούσαν οι Simpsons, τα Despicable Me και τελευταίος o Shrek.

Μέσα στα Studios υπήρχαν επίσης εστιατόρια, καφέ, κυκλοφορούσαν οι ήρωες των ταινιών βγάζοντας φωτογραφίες και ήταν στημένα διάφορα σκηνικά ή εικόνες από ταινίες. Γενικά ήταν μία καλή εμπειρία που θα τη συνιστούσαμε σε όσους επισκεφθούν το Los Angeles.

 

Εξω από τα Universal Studios υπάρχει το Citywalk που είναι ένα χωρος με πάρα πολλά εστιατόρια, κυρίως αλυσίδες, αλλά πολύ τουριστικά. Εμεις φύγοντας από τα Universal κατευθυνθήκαμε στο Hollywood για φαγητό.

Αποφασίσαμε να φάμε στο “Hot n Juicy” το οποίο είναι μια μικρη αλυσίδα μαγαζιών που έχει ένα εστιατόριο και στο Las Vegas και ο αρχικός μα στοχος ήταν να πάμε εκεί, αλλά δεν προλάβαμε. Το “Hot n Juicy” σερβίρει γαρίδες, καβούρια, καραβίδες ή αστακό μαζι με μία σάλτσα μέσα σε μία σακουλα. Βγάζεις τα οστρακοειδη από τη σακουλα, τα καθαρίζεις πανω στο τραπεζι και τα τως. Χωρις μαχαιροπήρουνα, χωρίς πιατα.  Λογικές τιμές και πολύ νόστιμο φαγητο.

 

ΜΕΡΑ 8: LOS ANGELES-DOWNTOWN-GRIFFITH OBSERVATORY-HOLLYWOOD

 

Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε νωρίς για το Griffith Observatory που έχει την καλύτερη θέα του Los Angeles, αλλά και του Hollywood sign. Το Observatory ανοίγει στις 11 το πρωί, αλλά αν φτάσετε εκείνη την ώρα το πιο πιθανό είναι να παρκάρετε στη βάση του λόφου και να σας πάρει ουκ ολίγη ώρα για να φτάσετε στην κορυφή που βρίσκεται το Observatory. Εμείς είμασταν εκεί στις 9 το πρωί καθότι ήταν η τελευταία μας ημέρα στο Los Angeles και θέλαμε να δούμε όσα δεν είχαμε προλάβει τις προηγούμενες. Στις 9 ο κόσμος ήταν ελάχιστος και μπορέσαμε να θαυμάσουμε τη θέα και να βγάλουμε τις φωτογραφίες που θέλαμε. Οταν φεύγαμε η ουρά των αμαξιών ειχε φτάσει μέχρι το τέλος του λόφου. Μετά το  Griffith Observatory κατευθυνθήκαμε στο Hollywood για να περατήσουμε το Hall of Fame. Φίλοι που είχαν κάνει την ίδια εκδρομή μας είχαν ενημερώσει ότι απλά θα χάσουμε την ώρα μας και έτσι σας λέω κι εγώ το ίδιο, αλλά όταν κανεις μία τόσο μακρινή εκδρομή θες να δεις ιδίοις ομασι όλα τα «αξιοθεατα» της πόλης. Αφού περπατήσαμε στα «αστερια» ξεκινάμε για μία βόλτα με το αυτοκίνητο στην Rodeo Drive και σε ολόκληρη την περιοχή του Bel Air. Περάσαμε και από την Melrose Avenue ψάχνοντας απελπισμένα να βρούμε την ταμπέλα της Open City, εφημερίδας που κάποτε φιλοξενούσε τις «σημειώσεις ενός πορόγερου» του τεράστιου Charles, αλλά δυστυχώς δε τα καταφέραμε. Περπατήσαμε όμως στα ίδια μέρη που περπατούσε και εκείνος, και αυτό από μόνο του είναι ο σημαντικότερος λόγος να δει κάποιος το Los Angeles.

Στις 2 το μεσημέρι φτάσαμε στο Getty Museum. Το Getty Museum είναι καταπληκτικό τόσο ως κτίριο, όσο και τα εκθέματα του. Επίσης πολλά αστέρια παίρνουν οι κήποι του, αλλά και η τοποθεσία του που δίνει μία πανοραμική εικόνα ολόκληρου του Los Angeles μέχρι τον ωκεανό. Τον όσο χρόνο μας είχε απομείνει μέχρι το κλείσιμο του μουσείου στις 5 το απόγευμα τον περάσαμε βλεποντας τους πίνακες του Van Gogh, του Rembrandt, του Cezanne, αλλά και τα αγάλματα του Giacometti που φιλοξενούνται στο μουσείο. Μετά ακολούθησε βόλτα στους κήπους. Εκεί ήταν και το μοναδικό μέρος που συναντήσαμε Ελληνες στην εκδρομή.  Η είσοδος στο μουσείο είναι δωρεάν, αλλά το πάρκινγκ έχει μία χρέωση $10.

Φευγοντας από το Getty Centre είχαμε την ιδέα να κατέβαινουμε στο κέντρο του Los Angeles για να δούμε την Olvera street με την Μεξικάνικη αγορά, την Chinatown, το Little Tokyo και κάποια διάσημα κτίρια όπως ο The Cathedral of Our Lady of the Angels, η Library Tower και ο Union Station. Πράγματι μετά από περίπου μιαμιση ώρες οδήγημα στην κίνηση του Los Angeles φτάσαμε σε έναν πεζόδρομο περίπου 100μ με μεξικάνικα μαγαζάκια να πουλάνε σουβενίρ, δυο-τρεις μεξικάνικες καντίνες και τίποτα άλλο. Δίπλα ήταν το Δημαρχείο της πόλης, λίγο παρακάτω ο σταθμός των τραίνων Union Square που είναι χτισμένος το 1939 και είναι σχετικά διάσημο κτίριο από τις ταινίες και λίγο πιο πέρα ο Καθεδρικός ναός. Την βιβλιοθήκη, την Chinatown (ή έστω ένα μέρος της) τα είδαμε από το αυτοκίνητο μιας και δεν μας τράξηξε κάτι την προσοχή για να κατέβουμε. Το Downtown είχε και τους πιο πολλούς άστεγους που είδαμε στο Los Angeles. Σε κάθε γωνία υπήρχαν αντίσκηνα που έμεναν άνθρωποι.

Από το Downtown φύγαμε την ώρα που σουρούπωνε και αποφασίσαμε να πάμε μέχρι την Hermosa Beach για να δούμε τα παραλικά μέρη που δεν είδαμε την πρώτη μέρα κανοντας ποδήλατο. Η Hermosa Beach ήταν πολύ όμορφη με πολλά εστιατόρια και μπαρ, αλλά η επόμενη στάση μας η Manhattan Beach ήταν ακόμα καλύτερη και αποφασίσαμε να κάνουμε μία βόλτα και να φάμε βραδινο εκεί. Διαλέξαμε ένα πολύ ομορφο μαγαζί που ωστόσο το φαγητό του ήταν πολυ μέτριο. Το όνομα του The Kettle, αν βρεθειτε στην περιοχή, ειμαι σίγουρος ότι έχει πολύ καλύτερα.

 

Η επόμενη μέρα είχε και την πιο όμορφη διαδρομή από όλες όσες κάναμε στο ταξίδι. Την Big Sur.

 

ΜΕΡΑ 9: LOS ANGELES-SANTA BARBARA-HERST CASTLE-GORD-LUCIA-BIG SUR-MONTEREY

Η διαδρομή από το Los Angeles στο Monterey διασχίζοντας ολη την Big Sur (Highway 1) ειναι συνολικά 322 miles δηλαδή πάνω-κάτω 520χιλιομερα. Οι στάσεις που πρέπει να γίνουν για να δείτε την περιοχή όσο καλύτερα γίνεται είναι πολλές γι αυτό αν αποφασίσετε να κάνετε την διαδρομή σε μία μονο ημέρα και να μην διανυκτερεύσετε πάνω στην Big Sur θα σας συμβουλευα να ξεκινήσετε αρκετά νωρίς. Εμείς ήμασταν στο δρόμο γύρω στις 8 το πρωί και τα τελευταία 40miles της Big Sur δε προλάβαμε να τα δούμε όπως θέλαμε γι αυτό ξαναγυρίσαμε προς τα πίσω την επόμενη μέρα.

Ξεκινήσαμε από την Santa Monica, περάσαμε από το Malibu, μετά Oxnard, συνεχίσαμε προς Downtown Ventura και μέσω της Dulah φτάσαμε στην πρώτη (μεγάλη) στάση του ταξιδιού που ήταν η Santa Barbara. Το πλάνο ήταν στην Santa Barbara να κάνουμε μία γρήγορη βόλτα, αλλά η πόλη είναι τός όμορφη που τελικά μείναμε περίπου 2 ώρες. Το κέντρο της πόλης έχει όμορφους πεζόδρομους με πολύ ωραία μαγαζιά για φαγητό και καφέ. Δοκιμάσαμε να κάτσουμε στο Jeannine’s Bakery, αλλά η ουρά ήταν τεράστια και καταλήξαμε ακριβώς δίπλα, στο Andersen’s που σερβίρει Δανέζικη κουζίνα. Επισης η παραλία της έμοιαζε με της Santa Monica, αλλά ήταν εμφανές ότι η περιοχή ήταν πιο πλούσια. Μεγάλη εντύπωση μας έκανε το Santa Monica University σχεδόν απέναντι από το Pier, ιδανική τοποθεσία για πανεπιστήμιο. Κάναμε βολτα, ήπιαμε καφέ, φάγαμε πρωινό και ξεκινήσαμε και πάλι για Gaviota και από εκεί στο Prismo Beach. Οταν φτάσαμε στο San Luis Obispo πήραμε τον Highway 1 και ουσιαστικά εκεί ξεκινάει η Big Sur.

Περνάμε από Morro Bay, μετά από Cambria και στο San Simeon κάνουμε τη δεύτερη στάση για να δούμε το Hearst Castle. Δυστυχώς επειδή είχαμε ήδη χάσει αρκετή ώρα και το Hearst Castle προσφέρει οργανωμένα tours που διαρκούν μία ώρα αποφασίσαμε να μην μπουμε στο κάστρο, αλλά να σταματήσουμε στην Hearst State beach όπου κάναμε βόλτα στο Pier και βγάλαμε μερικές απίθανες φωτογραφίες.

Μολονότι δεν πήγαμε στο Hearst Castle αξιζει να γράψω κάποια πράγματα πρώτον επειδή το είχαμε ψάξει και δεύτερον επειδή όσοι φίλοι μας πήγαν μας είπαν ότι αξίζει μία επίσκεψη. Το Hearst Castle άρχισε να χτιζεται το 1919 για τον μεγιστάνα των εφημερίδων William Randolph Hearst ο οποίος πέθανε το 1951. Ο Hearst ενέπνευσε τον Citizen Kane και το Xanadu που υποτίθεται ότι μένει ο Kane έχει πολλές ομοιότητες με το Hearst Castle. Το κάστρο (ή καλυτερα το σύμπλεγμα κτιρίων) είναι ανοιχτό στο κοινό και το αντίτιμο ειναι $25 για καθε ένα από τα πολλά tours που διατίνεται και που διαρκούν περίπου 1 ώρα.

Η επόμενη στάση ήταν στο Ragged Point. Ενα καφέ/εστιατόριο/βενζινάδικο/ξενοδοχείο που αποτελεί μία από τις πιο δημοφιλείς στάσεις στην Big Sur. Υπαρχει δρόμος (με μεγάλη κλίση) που οδηγεί στη θάλασσα, αλλά εμείς τύχαμε σε μία φοβερή ομίχλη που δε μπορούσαμε να διακρίνουμε τι υπάρχει στα 3 μέτρα. Ηταν τόσο πυκνή που ήταν αδυνατο να δούμε τη θάλασσα και το μονο που μπορούσαμε ήταν να ακούσουμε τα κύματα. Αποφασίσαμε να μην κατεβουμε στην παραλία και μετά από μία στάση για ξεμούδιασμα και κάτι να φάμε συνεχίσαμε τον δρόμο μας.

Επόμενη στάση το Whale Watchers Café το οποίο είναι καφέ και εστιατόριο και το μενού του φαινόταν πολυ ενδιαφερον. Επίσης είχε καταπληκτική θέα στον ωκεανό (εξ ‘ ου και το “ Whale Watchers”), μολονότι είναι από την «επάνω» πλευρά του δρόμου. Μία γρήγορη στάση για την και επομενη στάση στο Julia Pfeiffer Burns State park για να θαυμάσουμε τους McWay Falls. Πολύ όμορφη τοποθεσία, εκπληκτική θέα σε έναν καταρράκτη ο οποίος πέφτει κυριολεκτικά μέσα στην θάλασσα. Δυστυχώς η κάθοδος στην αμμουδιά δεν επιτρέπεται, αλλά το μονοπάτι έχει πολύ καλή θέα στον καταρράκτη και στις παραλίες και από τις δύο πλευρές του βράχου.

Λίγο παρακάτω βρίσκεται η Henry Miller library, που έχει έργα του μεγάλου αμερικανού συγγραφέα και δημιουργηθηκε από την φίλη του Emil White το 1981 σε αυτήν ακριβώς την τοποθεσία. Λίγο παρακάτω βρίσκεται το Nepenthe Restaurant, αυτή την φορά από την εσωτερική πλευρά του δρόμου, χτισμένο σε έναν λόφο που προσφέρει μαγευτική θέα, αλλά από μενου δε γνωρίζω καθώς δε κάτσαμε για φαγητό. Εκεί ήμασταν περίπου στις επτά το απόγευμα καθώς εκτός από τις στάσεις που ανέφερα, σταματούσαμε και σε πολλά ακόμα σημεία απλά για να βγούμε από το αυτοκινητο, να θαυμάσουμε τη θέα, να μυρίσουμε τον ωκεανό και να βγάλουμε φωτογραφίες.

Μιας και σε λίγο θα σουρούπωνε και εμείς βρισκόμασταν μόλις 40μιλια νότια του Monterey αποφασίσαμε να μην κάνουμε άλλη στάση, αλλά να ξυπνήσουμε το επόμενο πρωί και να οδηγήσουμε και πάλι την Big Sur μέχρι αυτο το σημείο σταματώντας στα υπόλοιπα αξιοθέατα όσο ειναι μέρα. Ετσι με μία ακόμα απαραίτητη στάση στην πιο διάσημη ίσως «εικονα» της Big Sur, την Bixby Bridge, φτάσαμε στο Monterey στις 8 το βράδυ και ετοιμαστήκαμε για βραδινό στο διάσημο Old Fisherman’s Wharf. Το μενου θα είχε την τοπική σουπα θαλασσινών που ονομάζεται chowder και σερβίρεται μέσα σε ένα στρόγγυλο καρβέλι ψωμία που του έχει αφαιρεθεί η ψιχα, αστακό, καβούρια, καραβιδες και όλα τα θαλασσινά για τα οποία είναι διάσημη η περιοχή.

Στο Monterey μείναμε σε ένα Motel που ονομάζεται Lone Oak Lodge το οποίο ήταν παρα πού όμορφο με μία κυρία η οποία μας συμβούλευσε που και τι να φάμε και επίσης μας έδωσε οδηγίες τι να δούμε στην πόλη. Καταλήξαμε να τρώμε στο Old Fisherman’s Grotto το οποίο ήταν πολύ καλό. Ισως από τα καλύτερα φαγητά που φάγαμε στο ταξίδι μας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.