Αν και παραθερίζουμε χρόνια στα παράλια νομού Λάρισας και ειδικά τον τελευταίο καιρό σε συγκρότημα στην Κάτω Σωτηρίτσα, ομολογώ ότι μέχρι προχθές δε γνώριζα ότι στην ευρύτερη περιοχή υπήρχε καταρράκτης στον οποίο μάλιστα μπορεί κανείς να κολυμπήσει! Τυχαία το ανακαλύψαμε και μιας και ο καιρός φέτος το καλοκαίρι δεν ευνοεί τόσο τις βουτιές, είπαμε να κάνουμε εξόρμηση.

Η Σωτηρίτσα βρίσκεται στα παράλια νομού Λάρισας, στριμωγμένη ανάμεσα στον Αγιόκαμπο και τη Βελίκα. Από Λάρισα ακολουθεί κανείς την διαδρομή προς παράλια, περνάει την Αγιά και οδηγείται στη θάλασσα. Η Κάτω Σωτηρίτσα ουσιαστικά έχει κυρίως σπίτια και ενοικιαζόμενα δωμάτια – καμία σχέση με τους κοσμοπολίτικους γείτονες, δηλαδή τον Αγιόκαμπο και τη Βελίκα. Είχαμε ακολουθήσει παρόμοιες διαδρομές σε παλιότερες αναρτήσεις για τον Ανατολικό Κίσαβο.

Για την Άνω Σωτηρίτσα υπάρχουν διάφοροι δρόμοι να πάει κανείς, εμείς επιλέξαμε αυτόν που στρίβει στο Κέντρο Υγείας της περιοχής και ανεβαίνει προς τα πάνω. Γι αυτούς που θέλουν να περπατήσουν υπάρχουν ωραία μονοπάτια, με πιο γνωστό εκείνο που ξεκινάει από το συγκρότημα των ηλεκτρολόγων και ανηφορίζει προς Μελιβοία. Από τις περιγραφές του μονοπατιού περισσότερο μας τράβηξε η περιγραφή του 7ου Γυμνασίου Λάρισας όπως την ανέβασαν στο site τους. Η διαδρομή δίπλα στο ρέμα είναι σε αρκετά καλή κατάσταση, καθώς σύλλογοι της περιοχής το έχουν φροντίσει – πρόκειται για την παλιά διαδρομή που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της Μελιβοίας για να κατέβουν στα παραθαλάσσια χωράφια τους.

Καθώς στην παρέα είχαμε και 2 παιδιά ηλικίας 3 ετών και 2,5 μηνών, ακολουθήσαμε τον πιο απλό και γρήγορο δρόμο. Πήγαμε με το αυτοκίνητο ως την Άνω Σωτηρίτσα. Ακριβώς μετά την πλατεία και απέναντι από σημείο συγκέντρωσης ανακυκλώσιμων ξεκινάει κατηφορικός δρόμος. Στην αρχή είναι στρωμένος με τσιμέντο. 300 μέτρα πιο κάτω σταματάει το τσιμέντο και αρχίζει χωμάτινος στρωμένος δρόμος, πολύ βατός ακόμη και για παιδιά. Η πρώτη στάση γίνεται στο σταυροδρόμι όπου ουσιαστικά συναντιούνται τα μονοπάτια από Βελίκα για Μελιβοία. Προσοχή στις πινακίδες, γιατί εμείς την πατήσαμε αρχικά: κάτω-κάτω υπάρχει μικρή πινακίδα που λέει προς καταρράκτη.

IMG_20180811_121351

Λίγα μέτρα μετά το κιόσκι υπάρχουν σκαλιά και μία ξύλινη γέφυρα που βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον καταρράκτη. Φυσικά είναι καλό σημείο για φωτογραφίες και selfies με φόντο τα πλατάνια και τα τρεχούμενα νερά. Διασχίζοντας τη γέφυρα περνάμε στο απέναντι κομμάτι όπου ακολουθούμε ουσιαστικά την κοίτη για να βγούμε στο ρέμα.

IMG_20180811_130312
IMG_20180811_130527

Παρόλο που η εποχή που πήγαμε ήταν μέσα Αυγούστου είχε αρκετό νερό τόσο για να πέφτει όσο και να συγκεντρώνεται στη βάση, όπου τολμηροί κάνουν μπάνιο. Προφανώς κάποιοι έχουν τοποθετήσει εδώ και χρόνια πέτρες ώστε να συγκεντρώνεται το νερό και να μπορεί κανείς να κολυμπήσει. Το ύψος του καταρράκτη υπολογίζεται στα 15 μέτρα περίπου.

IMG_20180811_131435
IMG_20180811_130343

Στην διαδρομή ανταμώσαμε 2 ζευγάρια οι οποίοι ανεβαίνουν κάθε χρόνο για τη βουτιά τους. Μας είπαν ότι προηγούμενες χρονιές είχε αρκετά σκουπίδια, αυτή τη φορά ήταν σε ικανοποιητικό βαθμό καθαρά τα νερά. Αφού βγάλαμε τις απαραίτητες φωτογραφίες και μετά από κάποια ακροβατικά, αποφασίσαμε να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής και να αφήσουμε τα νεαρά ζευγαράκια να ευχαριστηθούν τις βουτιές στον έρωτά τους.


IMG_20180811_132042

Παρόλο που δεν το δοκιμάσαμε, καθώς μας περίμενε φαγητό στο σπίτι, στην πλατεία του χωριού υπάρχει μία ταβέρνα – καφέ που βγάζει και τραπέζια στην πλατεία. Φαινόταν αρκετά γραφική, σε επόμενη εξόρμηση πιθανόν να τη δοκιμάσουμε.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.