Μια το καλοκαίρι του γάμου και η κοιλιά που μεγάλωνε, μια που το παιδι ήταν 4-5 μηνών, είχαν περάσει 2 καλοκαίρια χωρίς να κάνουμε κάμπινγκ. Οπότε όταν το κορίτσι μας έγινε 16 μηνών είπαμε να το επιχειρήσουμε.. Όπως είχα γραψεί και παλαιότερα στον πρώτο τόμο (Vol.1), είχα αρκετές επιφυλάξεις να κάνουμε κάμπινγκ με το παιδί. Μετά όμως από τις διακοπές, μπορώ να πω πως άδικα τις είχα. Ας τα πάρουμε όλα ένα-ένα, θεωρώντας δεδομένο ότι αν σκέφτεστε να κάνετε κάμπινγκ με το παιδί, το έχετε ήδη δοκιμάσει μόνοι και είστε εξοικειωμένοι με τις βασικές έννοιες…

Εξοπλισμός

Θα είστε σίγουρα υποψιασμένοι, αλλά με ένα μικρό παιδί ο διαθέσιμος χώρος στο αυτοκίνητο μειώνεται δραματικά λόγω καροτσιού και καθίσματος. Σίγουρα θα θέλετε να πάρετε και μερικά παιχνίδια του παιδιού μαζί και τις πάνες σας. Εμείς σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές πήραμε επιπλέον ένα μικρό ψυγείο και μια ανοιχτή σκηνούλα παραλίας. Αν προσθέσετε σκηνή και τους υπνόσακους και ελάχιστα ρούχα το αυτοκίνητο γέμισε. Βέβαια, η κρίσιμη ερώτηση είναι σε τι στρώμα θα κοιμηθεί το παιδί! Δεν θέλαμε να το κοιμήσουμε είτε στο έδαφος είτε σε φουσκωτό στρώμα, οπότε επιλέξαμε να πάρουμε μαζί μας το σπαστό στρώμα για το παρκοκρέβατο, το οποίο αν και ογκώδες άξιζε τον κόπο.

Διαλέγοντας κάμπινγκ

Οπώς σε όλες τις διακοπές με μικρό παιδί, τουλάχιστον τα πρώτα δυό χρόνια καλό είναι το κατάλυμα να βρίσκεται στην ενδοχώρα, ώστε σε μια έκτακτη ανάγκη να μπορεί οδικώς και άμεσα να μεταβείτε σε χώρο παροχής πρώτων βοηθειών. Για το λόγο αυτό και με βαριά καρδιά αφήσαμε τη Σαμοθράκη για κάποιο επόμενο καλοκαίρι… Επίσης, καλό είναι να βρίσκεται κοντά σε ένα οικιστικό κέντρο, με κάποιες βασικές παροχές (φαρμακείο, αγροτικό ιατρείο και παντοπωλείο αν δεν διαθέτει το ίδιο το κάμπινγκ). Τέλος στα πλεονεκτήματα είναι και η ύπαρξη παραλίας στο κάμπινγκ. Αποτελεί μια εύκολη διέξοδο για να περάσετε μερικές “δύσκολες” ώρες της μέρας…

Στήνοντας τη σκηνή

Το κύριο μέλημα όταν κάνεις κάμπινγκ (ανεξαρτήτως της παρουσίας μικρού παιδιού) είναι να βρεις μια καλή θέση. Να μην την χτυπάει ο ήλιος από τα αξημέρωτα, να μπορείς να κοιμηθείς με σχετική άνεση και οι γειτνιάζουσες σκηνές να ανήκουν σε χαρούμενα ζεύγη συνταξιούχων βορειοευρωπαίων, που δεν κάνουν στις δύο το πρωι προσομοιώσεις ηλεκτρονικής μουσικής με το στόμα τους και δεν τσακώνονται για το αν το 4-4-2 είναι το ιδανικό σύστημα για τη Μίλαν… Τίποτα από αυτά δεν αλλάζει αν ταξιδεύετε και με ένα παιδί. Πιθανότατα ίσως να αναζητήσετε ένα σημείο που δυνητικά θα έχει σκια και ένα μικρό διάστημα του πρωνιού ή θα μπορεί να αποκτήσει προσαρμόζοντας κάποια τέντα σε τριγύρω δέντρα.

Λοιπες Σκέψεις

  • Η βασική δυσκολία που αντιμετωπίσαμε οφειλόταν στο γεγονός ότι το κορίτσι μας δεν κοιμάται το μεσημέρι. Οπότε τις ώρες μετά το φαι, που ο ήλιος καίει πρέπει να βρειτε κάτι να περάσετε την ώρα με ασφάλεια. Επίσης, μεσημεριανός ύπνος στη σκηνή ειδικά αν δεν έχει σκια είναι απαγορευτικός (και χωρίς παιδί)…
  • Το κύριο (και μόνιμο) άγχος μου ήταν αν θα της άρεσε η εμπειρία (όπως και κάθετι καινούριο που δοκιμάζουμε)… Από ότι φάνηκε της άρεσε αρκετά. Ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα που η σκηνή ήταν για λίγο το καινούριο μας σπίτι και μπορούσε να μπαινοβγαίνει τόσο εύκολα, που μπορούσε να περπατάει μόνη της χωρίς πολλούς περιορισμούς και να βλέπει πράγματα και που το κρεβάτι της ήταν δίπλα σε αυτό της μαμάς και του μπαμπά!

Συμπέρασμα: Να το κάνετε χωρίς άγχος και να το διασκεδάσετε! Το παιδί σας θα το διασκεδάσει σίγουρα….

5 σχόλια για την ανάρτηση “Κάνοντας κάμπινγκ με μικρό παιδί…

  1. Μεγάλωσα κάνοντας οργανωμένο κάμπινγκ για τρεις μήνες κάθε καλοκαίρι! Γύρισα πολλά νησιά μένοντας σε σκηνάκια ή σε sleeping bags στην παραλία και τα παιδιά μου έμαθαν να αγαπούν τα καλά και να ξεπερνούν τις πρακτικές δυσκολίες του κάμπινγκ!
    Οπότε, ψηφίζω υπέρ και είμαι σίγουρη ότι η μικρή σου θα το απολαμβάνει κάθε φορά!

    Ελένη

  2. Σας διαβαζω ξαπλωμενη στη σκηνη… με τα παιδακια να κοιμουνται διπλα 🙂 ειναι υπεροχο το καμπινγκ και με και χωρις παιδια.. καλη συνεχεια!!!

  3. Εγω με τον αντρα μου καναμε καμπινγκ απο τοτε που γνωριστηκαμε.Τον μικρο τον πηραμε μαζι μας οταν ηταν 2 ετων. Κατα την διαρκεια της ημερας ολα ηταν υπεροχα, οταν ηρθε η ωρα του υπνου ο μικρος εκλαιγε και δεν ηθελε να μπει στην σκηνη.Τον κοιμησαμε λοιπον στο καροτσι και επειτα τον βαλαμε στην σκηνη. Για να μην περιαυτολογω ολο το βραδυ εμεις τον βαζαμε στην σκηνη κι αυτος μολις το καταλαβαινε ξυπνουσε κι εκλαιγε.Η σκεψη που εκανα ειναι μηπως ειναι κλειστοφοβικος και δεν το ειχαμε παρει χαμπαρι μεχρι εκεινη την στιγμη.Εχετε κι αυτο στα υπ οψιν.Σημερα που ειναι 12 πεταει την σκουφια του για το καμπινγκ.

    • Η αλήθεια είναι ότι όσο πιο μικρά μάθουν τα παιδιά, τόσο πιο όμορφα συνηθίζουν και τους αρέσει. Είναι ωραία εμπειρία, πραγματικά!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.