Ο NikosDN μας ταξιδεύει ξανά στο Εδιμβούργο, αυτή τη φορά με μία αναλυτική περιγραφή ταξιδιού τεσσάρων ημερών. Αν θέλει, μπορεί κανείς να ακολουθήσει το πλήρες πρόγραμμα του Νίκου! Για φωτογραφίες σχετικές με τις περιγραφές μπορείτε να ανατρέξετε στο τέλος της ανάρτησης.

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΕΔΙΜΒΟΥΡΓΟ

Το Εδιμβούργο το επισκέφθηκα το 4ημερο του Καθολικού Πάσχα, αρχές Απριλίου. Εφτασα στην πόλη λίγο μετά τις 12 το πρωί με τραίνο από το King’s Cross του Λονδίνου στο Edinburgh Waverley. Το ξενοδοχείο που έμεινα ήταν το King James by Thistle ακριβώς απέναντι από το σταθμό και δίπλα στην North Bridge. Εξαιρετικά βολική τοποθεσία και πολύ καλό ξενοδοχείο.

Η πρώτη γνωριμία με την πόλη ενθουσιάζει. Μόλις βγεις από το σταθμό του τραίνου βρίσκεσαι μπροστά στο ξενοδοχείο Balmoral το οποίο στεγάζεται σε ένα καταπληκτικό κτίριο. Το ρολόι που υπάρχει στο κτίριο πάει 5 λεπτά μπροστά προκειμένου οι επιβάτες του Waverley να μη χάνουν το τραίνο. Τη σωστή ώρα την λέει μόνο την Πρωτοχρονιά. Γυρνάς το κεφάλι σου και το Κάστρο της πόλης δεσπόζει στην κορυφή της παλιάς πόλης. Τα Αναγεννησιακά κτίρια μαγνητίζουν το μάτι σου.

Η πρώτη βόλτα θα ήταν μέχρι το κάστρο. Από την νέα πόλη για να περάσουμε στην παλιά έπρεπε να διασχίσουμε την North Bridge. Λίγο παραπέρα ο δρόμος της γέφυρας συναντά την Royal Mile, τον κεντρικό δρόμο της πόλης ο οποίος έχει μήκος περίπου ένα μίλι και και εκτείνεται από το κάστρο στο Holyrood Palace το οποίο αποτελεί επίσημη κατοικία της Βασιλικής Οικογένειας. Άρχισε το περπάτημα πάνω στην Royal Mile και η πρώτη στάση έγινε στον Καθεδρικό του St Giles, πολιούχου της πόλης τους Εδιμβούργου. Ο St Giles’ Cathedral που είναι ο σημαντικότερος ναός του Εδιμβούργου αφιερωμένος στον πολιούχο της πόλης και χτισμένος περίπου 900 χρόνια πριν. Δίπλα στον Καθεδρικό του Giles’ βρίσκεται η Heart of Midlothian που είναι ένα σύμβολο σε σχήμα καρδιάς που είναι τοποθετημένο στην επιφάνεια του δρόμου στο σημείο που κάποτε βρισκόταν το Old Tolbooth που ήταν το κέντρο της συλλογής φόρων. Πάνω στο σύμβολο είναι συνήθεια να φτύνουν οι ντόπιοι και οι τουρίστες. Λίγο παρακάτω βρίσκεται το Δημαρχείο της πόλης και ακριβώς απέναντι ο Mercat Cross δίπλα στον οποίο διαβάζονταν οι ανακοινώσεις του του Κοινοβουλίου. Μία γρήγορη βόλτα σε όλα με συνοδεία γκάιντας που έπαιζε στη γωνία κάποιος ντυμένος με το παραδοσιακό Σκωτσέζικο κιλτ. Πάνω στην Royal Mile υπήρχαν και πολλά αγάλματα όπως αυτό του Adam Smith του Σκωτσέζου φιλοσόφου, πολιτικού επιστήμονα και οικονομολόγου. Γενικά πρέπει να πω ότι η Royal Mile είναι ένας δρόμος ο οποίος σφύζει από ζωή κάθε ώρα της ημέρας. Τα δεκάδες εστιατόρια, καφέ και παμπς που υπάρχουν, τα μαγαζιά με τα παραδοσιακά σκωτσέδικα προϊόντα και τα malt whisky, αλλά και τα διάφορα events όπως υπαίθριες παραστάσεις από καλλιτέχνες του δρόμου και οργανοπαίχτες ελκύουν ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων κυρίως τουριστών.

Η βόλτα συνεχίστηκε μέχρι το κάστρο, αλλά η επίσκεψη στο εσωτερικό αυτού ήταν κανονισμένη για το επόμενο πρωί. Η περιπλάνηση στην παλαιά πόλη συνεχίστηκε με πέρασμα από την George IV Bridge στην οποία πάνω βρίσκεται το άγαλμα του Greyfriars Bobby που σύμφωνα με τους θρύλους ήταν ο σκύλος που πέρασε την υπόλοιπη ζωή του δίπλα στον τάφο του αφεντικού του, όταν αυτός πέθανε. Κατόπιν σταματήσαμε για φαγητό στο “The Outsider” μια πολύ καλή gastropub με παραδοσιακές βρετανικές συνταγές και όχι μόνο. Μετά το φαγητό κατευθυνθήκαμε στο δίπλα καφέ που ονομάζεται “The Elephant House” και που λέγεται ότι επισκέπτεται συχνά η J. K. Rowling συγγραφέας του Harry Poter που κατοικεί μόνιμα στο Εδιμβούργο. Όλο το απόγευμα πέρασε κάνοντας βόλτες στους δρόμους της παλαιάς πόλης, και μοιραία οι πρώτες μπύρες καταναλώθηκαν πλησίον της Grassmarket η οποία είναι μία από τις πιο διάσημες πλατείες του Εδιμβούργου στο κέντρο της παλιάς πόλης και σημερινό κέντρο της νυχτερινής ζωής της πόλης. Η συνέχεια δόθηκε στο Leith στο οποίο πήγαμε με τα πόδια. Η απόσταση είναι μεγάλη και όχι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα με την έννοια ότι δεν έχει πολλά πράγματα να δει ο επισκέπτης. Παρόλα αυτά μία ώρα περπάτημα με σημείο εκκίνησης τη north Bridge δεν είναι πολύ. Και η βραδινή ζωή στο Leith ανταμείβει τον επισκέπτη. Αρκετές Pubs και εστιατόρια, καθώς και αρκετά καλά μπαράκια σε κάποιες γωνιές γύρω από το κανάλι που καταλήγει στη θάλασσα.

Η επόμενη μέρα ξεκίνησε από το Κάστρο αφού πρώτα έγινε μία στάση για το απαραίτητο English Breakfast κάπου στην Royal Mile. Το Edinburgh Castle είναι σίγουρα το σημαντικότερο αξιοθέατο της πόλης και ίσως το κάστρο που αξίζει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο να επισκεφθεί ένας τουρίστας στην Γηραιά Αλβιώνα. Η επίσκεψη στο Κάστρο χρειάζεται τουλάχιστον 4-5 ώρες για να το δει ο επισκέπτης καλά. Μαζί με την απόδειξη πληρωμής καλό είναι να πάρετε και ένα χάρτη του κάστρου που ενημερώνει που και τι είναι το κάθε χτίσμα. Υπάρχουν τα πρώην βασιλικά διαμερίσματα, αίθουσες με πίνακες και αγάλματα, εκκλησίες, καθώς και πολλά μουσεία όπως το το Museum of Royal Scots Dragoon Guards που περιέχει μετάλλια, στολές και όπλα της Σκωτσέζικης φρουράς, το National War Museum of Scotland που περιέχει στρατιωτικές στολές και όπλα, το Scottish National War Memorial, το Royal Regiment of Scotland που περιέχει όπλα, ενδυμασίες και ιστορίες από το Στρατό της Σκωτίας, κτίρια φυλακών, πύργους, εκκλησίες και πολλά ακόμα. Σίγουρα στις μία το μεσημέρι μη χάσετε τον κανονιοβολισμό που ρίχνεται από το κάστρο προς τα ανατολικά της πόλης. Η παράδοση άρχισε το 1861 και ο λόγος ήταν για να ειδοποιηθούν για την ώρα τα πληρώματα των πλοίων στο λιμάνι όταν ο καιρός ήταν ομιχλώδης και δε μπορούσαν να διακρίνουν το «ρολόι» (Time Ball) που βρίσκονταν στο Nelson Monument πάνω στον Carlton Hill.

Μετά το τέλος της επίσκεψης στο Κάστρο, σειρά πήρε η Camera Obscura που βρίσκεται δίπλα στο κάστρο επί της Royal Mile. “The Outlook Tower” που λέγεται αλλιώς και “Camera Obscura & World of Illusions” είναι ένα τριώροφο κτίριο στον τελευταίο όροφο του οποίου βρίσκεται το σημαντικότερο έκθεμα, η Camera Obscura στην οποία ο επισκέπτης απολαμβάνει μία εικονική περιήγηση της πόλης μέσω ενός συστήματος καθρεφτών και μετά μπορεί να βγει στην οροφή του κτιρίου από το οποίο φαίνεται ολόκληρο το Εδιμβούργο. Οι άλλοι δύο όροφοι περιέχουν εκθέσεις με τις οποίες ο επισκέπτης πειραματίζεται στον κόσμο των ψευδαισθήσεων. Σίγουρα ένας χώρος διασκέδασης. Νομίζω πως αξίζει τον κόπο να μπει κανείς.

Μετά από τόσα μουσεία ήρθε η ώρα και για κάτι διαφορετικό. Ακριβώς απέναντι από την Camera Obscura βρίσκεται το Whisky experience. Είναι ένας πολυχώρος στον οποίο ο επισκέπτης μαθαίνει για το πως παράγεται το Σκωτσέζικο ουίσκι και οι διάφορες ποικιλίες αυτού (blended, malt κτλ), μαθαίνει για τις διαφορές τους και δοκιμάζει κάποια από αυτά. Στο τέλος της έκθεσης λειτουργεί και ένα μαγαζί που πωλούνται Σκωτσέζικα whisky. Εγώ είμαι λάτρης του whisky και πέρασα καλά στην ξενάγηση. Θα το συνιστούσα σε όλους σας, ακόμα και σε αυτούς που δεν πίνουν ουίσκυ. Είναι κάτι διαφορετικό και αρκετά ενδιαφέρον.

Η υπόλοιπη ημέρα περασε με βόλτες στην παλαιά και στη νέα πόλη, στο The Mound που είναι ένας τεχνητός λόφος που έγινε το 1781 και ενώνει την παλαιά με την νέα πόλη του Εδιμβούργου στον οποίο βρίσκονται η Εθνική Πινακοθήκη, η Τράπεζα της Σκωτίας και πολλά ακόμα ονομαστά κτίρια, στην Princess Street που είναι ο κυριότερος εμπορικός δρόμος της πόλης καθώς και στους Princes Street Gardens που είναι ένα πάρκο στο κέντρο του Εδιμβούργου στους πρόποδες του κάστρου που στην ουσία χωρίζει την παλιά από τη νέα πόλη. Μέσα στου κήπους υπάρχουν διάφορα ενδιαφέροντα μνημεία όπως για παράδειγμα το Scott Monument το οποίο είναι ένα μνημείο αφιερωμένο στον Σκωτσέζο συγγραφέα Sir Walter Scott. Είναι ένα πύργος πάνω από 30 μέτρα με πατώματα και επισκέπτης μπορεί να ανέβει μέχρι την κορυφή ανεβαίνοντας 287 σκαλοπάτια. Εγώ δεν ανέβηκα καθώς υπάρχουν πολύ ψηλότερα μέρη για να δει κάποιος την πόλη όπως το Carlton Hill και η κορυφή Arthurs’s Seat για παράδειγμα. Καθόλη την ημέρα έγιναν οι απαραίτητες στάσεις σε διάφορες παμπς για μπύρες και δοκιμές διάφορων malt whisky που ουσιαστικά αποτελούσαν «ζέσταμα» για το βράδυ που η μπυροποσία συνεχίστηκε μέσα στην παλαιά πόλη.

Η Κυριακή ήταν αφιερωμένη στην ανάβαση των λόφων της πόλης. Φυσικά η μέρα ξεκίνησε με ένα English Breakfast προκειμένου να έχουμε δυνάμεις. Η αρχή έγινε από τον Calton Hill που είναι και δίπλα στο ξενοδοχείο που μέναμε. Ο Carlton Hill έχει εύκολη ανάβαση και προσφέρει μία πολύ όμορφη θέα της πόλης. Στον λόφο βρίσκονται πολλά μνημεία του Εδιμβούργου όπως το Scottish National Monument το οποίο θα ήταν ένας άλλος Παρθενώνας, αλλά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ λόγω έλλειψης χρημάτων. Στο λόφο επίσης υπάρχει το κτίριο του City Observatory που είναι το πρώην Αστεροσκοπείο της πόλης. Εκεί διεξάγεται και το Beltane Fire Festival στις 30 Απριλίου κάθε χρόνου το οποίο αναβιώνει την γιορτή της Πρωτομαγιάς των Κελτών. Στον Calton Hill Βρίσκεται επίσης το Μνημείο του Νέλσωνα που χτίστηκε προς τιμήν του Ναυάρχου που νίκησε τους Γάλλους και τους Ισπανούς στη μάχη του Βατερλώ. Πάνω στο μνημείο προστέθηκε η Time Ball, μία μπάλα που ανυψωνόταν και έπεφτε ακριβώς στις 1μμ προκειμένου να ενημερώνονται τα πληρώματα των καραβιών στο Leith για την ώρα. Επειδή κάποιες φορές δεν ήταν ορατή καθιερώθηκε ο κανονιοβολισμός από το κάστρο που αναφέρθηκε παραπάνω.

Στη συνέχεια βρεθήκαμε και πάλι στην Royal Mile και αφού κάναμε μία στάση στο Museum of Childhood το οποίο είναι ένα τριόροφο μουσείο παιχνιδιών το οποίο έχει ελεύθερη είσοδο για το κοινό, πήραμε το δρόμο για το Holyrood Palace. Το παλάτι αποτελεί επίσημη κατοικία της Βασιλικής οικογένειας και είναι ανοιχτό για το κοινό ολόκληρο το χρόνο εκτός από όταν κατοικείται από την Βασιλική Οικογένεια, περίπου μία εβδομάδα το χρόνο, συνήθως την πρώτη του Ιουνίου. Στο Queen’s Gallery δίπλα στο παλάτι εκτίθενται οι Βασιλικές συλλογές. Μετά τη βόλτα στους Βοτανικούς Κήπους της πόλης που βρίσκονται δίπλα στο παλάτι, αρχίσαμε την ανάβαση για να φτάσουμε στο Arthur Seat. Είναι μία μέτριας δυσκολίας, αλλά ευχάριστη ανάβαση που διαρκεί περίπου μία ώρα (ίσως και λίγο παραπάνω), αλλά η θέα της πόλης αποζημιώνει όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες. Η κατάβαση είναι πολύ πιο εύκολη και διασκεδαστική και πρέπει να γίνει από την πίσω πλευρά των λόφων για να επισκεφθείτε ολόκληρη την περιοχή και να δείτε και τις λίμνες που υπάρχουν στο χώρο. Το υπόλοιπο της ημέρας είχε βόλτα στην πόλη για να δούμε κάποια ακόμα αξιοθέατα όπως η Canongate Kirk που είναι μία ονομαστή εκκλησία της πόλης χτσιμένη το 1691 κοντά στο τέρμα της Royal Mile και δίπλα στο Σκωτσέζικο Κοινοβούλιο και στο παλάτι του Holyrood, στον αυλόγυρο της οποίας είναι θαμμένος ο Adam Smith και μετά φαγητό, μπύρες και ότι άλλο μπορούσε να μας ξεκουράσει από το ανεβοκατέβασμα τόσων λόφων.

Η τέταρτη και τελευταία μέρα στο Εδιμβούργο συνδυάστηκε με επίσκεψη στα λίγα μουσεία που δεν είχαμε πάει όπως για παράδειγμα το National Museum of Scotland το οποίο περιέχει εκθέματα από τους Μεσαιωνικούς χρόνους, αιγυπτιακές συλλογές, αλλά και το σώμα της Dolly του πρώτου επιτυχημένου πειράματος της κλωνοποίησης. Επίσης επισκεφθήκαμε το the Royal Museum το οποίο είναι το μουσείο φυσικής ιστορίας και επιστημών της πόλης και την National Gallery of Scotland που βρίσκεται στους κήπους της Princes Street περιέχει πάνω από 30.000 πίνακες από την περίοδο της Αναγέννησης μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Για το τέλος αφήσαμε τα ψώνια και συγκεκριμένα μερικά μπουκάλια malt whisky από τοπικούς παραγωγούς.

Το Εδιμβούργο είναι σίγουρα από τις πόλεις που θα ξαναεπισκεφτώ. Είναι πολύ ζωντανή πόλη, με μεσσαιωνικό χρώμα και σίγουρα πάρα πολύ όμορφο. Ενα ταξίδι στην πόλη, ιδιαίτερα αν συνδυαστεί με κάποια 3ημερη εκδρομή στα Highlands είναι μία καταπληκτική εβδομαδιαία απόδραση.


Πλήρες σετ φωτογραφιών από το Εδιμβούργο

Χρήσιμα links

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *