5-6 χρόνια πριν ένας από τους φίλους από την τότε πυκνοκατοικημένη μπλογκόσφαιρα μας είχε ζητήσει να του δώσουμε συμβουλές για το ταξίδι που πιθανόν να έκανε στην Ιρλανδία. Φέτος μάθαμε ότι το ίδιο άτομο αποφάσισε να περάσει τις φετινές του διακοπές στα Κύθηρα (και μάλιστα έκλεισε δωμάτιο χωρίς να μας ρωτήσει), οπότε είπαμε να του δώσουμε τις συμβουλές μας (από το ταξίδι μας που έγινε το 2009). Επειδή ξέρουμε μάλιστα ότι περιστασιακά μας διαβάζει, τον προσκαλούμε μετά το ταξίδι του να μοιραστεί τις εντυπώσεις του μαζί με όλους μας, για να δούμε πόσο άλλαξε το νησί…

Δείτε το χάρτη σε μεγαλύτερο μέγεθος

Μετάβαση

Για τη μετάβαση στο νησί υπάρχουν τρεις επιλογές:

  • Οδικώς μέχρι τη Νεάπολη και από εκεί με το πλοίο «Πορφυρούσα», το οποίο κάνει την απόσταση Νεάπολη-Κύθηρα σε δύο ώρες.
  • Αεροπορικώς από το Ελευθέριος Βενιζέλος σε καθημερινή βάση, ή ορισμένες μέρες της εβδομάδας από άλλα αεροδρόμια της χώρας.
  • Απευθείας από τον Πειραιά με το πλοίο «Βιτσέντζος Κορνάρος»

Εμείς επιλέξαμε την πρώτη λύση, φύγαμε πρωί-πρωί από την Αθήνα και φτάσαμε μεσημεράκι, στην ώρα μας για να περάσουμε απέναντι στις 14:00! 11€ το άτομο και 50€ το αμάξι..

Kythera

Διαμονή

Επιλέξαμε ως βάση μας κάποιο κατάλυμα στο κέντρο του νησιού καθώς μπορεί η νυχτερινή ζωή να βρίσκεται κατά βάση στη νότια πλευρά του νησιού, όμως οι παραλίες και τα υπόλοιπα αξιοθέατα είναι διάσπαρτα σε όλο το νησί. Μετά από λίγο κόπο (αφού είχαμε αποφασίσει να κλείσουμε τελευταία στιγμή), καταλήξαμε στα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα “Βίγλα” στα Καστριτσιάνικα. Η επιλογή αποδείχθηκε εξαιρετική καθώς το δωμάτιο είχε υπέροχη θέα και έναν πολύ φιλόξενο ιδιοκτήτη!!

Kaladi

Παραλίες

Αβλέμονας. Ένα γραφικό παραθαλάσσιο χωριουδάκι με μικρούς κολπίσκους για μπάνιο και με το ψάρι στα κάρβουνα να μας έχει σπάσει τη μύτη, χωρίς δυστυχώς να το δοκιμάσουμε…

Καλαδί. Μια μεγάλη αμμώδης παραλία που τη χωρίζει ένας μεγάλος βράχος στη μέση. Για την πρόσβαση στην θάλασσα απαιτείται κάθοδος περίπου 100 σκαλοπατιών και οι προμήθειες τουλάχιστον σε νερό είναι απαραίτητες καθώς δεν υπάρχει κάποια καντίνα. Μιας και δεν υπάρχουν ομπρέλες, καταφέραμε να βρούμε χώρο στη σκιά του μεγάλου βράχου , ο οποίος μας προστάτευε από ήλιο και αέρα και χαλαρώσαμε για περίπου δύο ώρες!

Χαλκός. Είναι μια από τις λίγες οργανωμένες παραλίες του νησιού αλλά δεξιό τμήμα της μπορείς να απομονωθείς μακριά από τις ομπρέλες και τις ξαπλώστρες…

Μελιδόνι. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νησιού και η πρόσβαση γίνεται από ένα χωματόδρομο, ενώ στην παραλία λειτουργεί και ένα αναψυκτήριο με ορισμένες ξαπλώστρες! Μια από τις πιο όμορφες παραλίες του νησιού…

Στο Λιμνιώνα, μια παραλία στα δυτικά του νησιού, με 2-3 σπιτάκια ψαράδων και μια ταβέρνα που φαινόταν αρκετά συμπαθητική, αλλά και στην Κομπονάδα, μια τεράστια βοτσαλωτή παραλία με πολύ εύκολη πρόσβαση, πήγαμε την τελευταία μέρα αλλά φυσούσε τόσο πολύ που δεν καταφέραμε να βουτήξουμε.

Φαγητό

Είναι αλήθεια πως φάγαμε αρκετά και τις περισσότερες φορές φάγαμε και καλά. Ψαράκι στο Καλαδί, νόστιμες ποικιλίες στα ταβερνάκια της πλατείας του ποταμού και στο Καψάλι, αλλά δύο είναι τα μέρη που φάγαμε και τα θυμόμαστε χωρίς να ανατρέξουμε στις σημειώσεις μας:

  • Η ταβέρνα του κυρ Μιχάλη στα Μητάτα, την οποία ανακαλύψαμε τυχαία σε μια από τις βόλτες και στην οποία απολαύσαμε κόκορα κοκκινιστό με φρεσκοκομμένες πατάτες και πάστα μύλου.
  • Η ταβέρνα της Φιλιώς στον Κάλαμο, στην οποία δοκιμάσαμε ξινόχοντρο με μελιτζάνες, μια τοπική σπεσιαλιτέ, μαζί με κολοκυθοκεφτέδες, χοιρινές μπουκίτσες, μια χωριάτικη και δροσερό λευκό κρασί.

Lykodimou

Ηλιοβασιλέματα

Στις πέντε μέρες που μείναμε, προλάβαμε και είδαμε δύο ηλιοβασιλέματα, και το πρώτο από τα δύο, μάλιστα, την ημέρα της άφιξης μας.

Αφού βολευτήκαμε στο δωμάτιο και βάλαμε κάτι στο στόμα μας, η τρελοτουρίστρια πρότεινε να πάμε στο βόρειο άκρο του νησιού, να φτάσουμε στο φάρο που φαινόταν στο χάρτη και να δούμε το ηλιοβασίλεμα… Ο δρόμος από τον Καραβά και μετά, μέχρι την παραλία του Αγίου Νικολάου ήταν χωμάτινος και όχι τόσο καλά στρωμένος (με το τζιπ και δυσκολευτήκαμε ελαφρώς σε κάποια σημεία. Ο φάρος ήταν στην κορυφή του βουνού και αν και υπήρχε μονοπάτι είπαμε να μείνουμε στο επίπεδο της θάλασσας και να απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα μαζί με μια οικογένεια γερμανών που έκαναν ελεύθερη κατασκήνωση με το τροχόσπιτό τους

Το δεύτερο το εντοπίσαμε με τη βοήθεια του ταξιδιωτικού οδηγού, στην παραλία του Λυκοδήμου. Ο δρόμος ήταν πιο εύκολος από το ηλιοβασίλεμα του Αγίου Νικολάου, οπότε συνίσταται και για ζευγάρια άνευ τζιπ, με λίγη προσοχή! Φτάσαμε λίγο μετά τις 19:00, βρήκαμε ένα όμορφο σημείο, στήσαμε τρίποδο, ψάθες και αρχίσαμε να παίζουμε με τα νερά, τα φώτα και τα χρώματα… Πλατσουρίσαμε και λίγο στα νερά οι ίδιοι είναι η αλήθεια! Και πέρασαν σχεδόν δυο ώρες… Ο ήλιος έσβησε σιγά σιγά στο βάθος και κατά τις 21:00 αποφασίσαμε πως ήρθε η ώρα να γυρίσουμε στο δωμάτιο μας…

Άλλα Αξιοθέατα

  • Η Νεράιδα είναι ένας πολύ όμορφος καταρράκτης, κρυμμένος κοντά στο χωριό του Μυλοπόταμου. Πολύ πράσινο και αρκετά προσεγμένο περιβάλλον κάνουν τη βόλτα εύκολη και ευχάριστη! Βέβαια, τα νερά μας φάνηκαν αρκετά κρύα (δεν είχαμε επισκεφτεί τη Σαμοθράκη ακόμα βλέπετε) και είπαμε να μη βουτήξουμε…
  • Η πέτρινη γέφυρα στο Κατούνι, λίγο έξω από το Λιβάδι, που είναι και το μεγαλύτερο πέτρινο γεφύρι που έχει χτιστεί στην Ελλάδα, πραγματικά εντυπωσιακό!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *