Η Βολιβία θα σας κόψει την ανάσα: κυριολεκτικά! Με υψόμετρο άνω των 2500 χλμ πάνω από τη θάλασσα για το μεγαλύτερο μέρος της χώρας, το λιγοστό οξυγόνο θα κάνει την αναπνοή δύσκολη μέχρι να συνηθίσετε. Μη σας αποθαρρύνει αυτό όμως. Στην μέση της Κεντρικής Αμερικής, περιτριγυρισμένη από άλλες, πιο «διάσημες» χώρες, η Βολιβία είναι λιγότερο ξακουστή από την όμορφη Αργεντινή ή το πολυσυζητημένο Περού. Είναι όμως η πιο εξωτική χώρα καθώς πάνω από το 60% του πληθυσμού είναι ιθαγενείς, έχει απίστευτη γεωγραφική ποικιλία (εκτός από ακτές) και δεν έχει πλημμυρίσει από τουρισμό. Όντας καταμεσής της ηπείρου είναι πραγματικά η καρδιά της Ν. Αμερικής και σίγουρα το καλύτερα κρυμμένο μυστικό της.

Μετάβαση

Πτήσεις απευθείας δεν υπάρχουν. Θα ψάξετε στο ίντερνετ ή σε κάποιο ταξιδιωτικό γραφείο για πτήσεις μέσω Λονδίνου ή Ισπανίας και/ή μέσω Αργεντινής ή άλλης χώρας στη Ν.Αμερική. Κατά πάσα πιθανότητα, θα χρειαστεί να κάνετε δύο στάσεις. Αν τυχόν κανονίζετε κάποιο ταξίδι στη Νότια Αμερική, επεκτείνετε το για να περάσετε μια βδομάδα στη Βολιβία. Θα αποζημιωθείτε και με το παραπάνω.

Διαμονή – Μετακίνηση – Διασκέδαση

Το κέντρο της Λα Παζ περπατείται άνετα. Υπάρχουν «λεωφορεία», τα οποία είναι βανάκια λίγων θέσεων με ένα νεαρό να κρέμεται έξω από την ανοιχτή πόρτα και να φωνάζει τον προορισμό. Αν δε θέλετε να σας κλέψουν, αποφύγετε τα. Τα ταξί είναι μια καλή λύση. Στην πόλη θα βρείτε τουριστικά γραφεία τα οποία κανονίζουν οδικές εκδρομές με 4Χ4 στον Εθνικό Δρυμό Salaar de Uyuni και σε άλλους προορισμούς. Οι εκδρομές (όπως και σε όλη τη Νότια Αμερική) είναι στα Ισπανικά.

La Paz street
Δρόμος στη Λα Παζ

Ξενοδοχεία, χόστελς και ξενώνες υπάρχουν για όλα τα βαλάντια. Είχα μείνει το 2007 σε ένα καθαρό, όμορφο χόστελ με μπαρ στην ταράτσα – αλλά δυστυχώς δεν είχα σημειώσει το όνομα του! Οι τιμές είναι εξαιρετικά χαμηλές, είναι εξάλλου η πιο φτωχή χώρα στην Αμερική. Σύμφωνα με το lonelyplanet.com, ένας μέσος ταξιδιώτης θα ξοδέψει από $25 με $50 τη μέρα για διαμονή και φαγητό, αλλά μπορεί να τη βγάλετε και φτηνότερα (και φυσικά με πολύ περισσότερα αν το επιθυμείτε).

Υπάρχουν καφέ και μπαρ διάσπαρτα στην πόλη. Αγάπησα μια σούπα με σπαράγγια σε ένα εξαιρετικά χαριτωμένο καφέ κοντά στην εκκλησία Σαν Φρανσίσκο, το Bainan. Από νύχτα θυμάμαι το Mongo’s, το Ram Jam με κρουστά και ένα τελείως περίεργο ως και ύποπτο, μικρό, γεμάτο καπνό μπαρ που άνοιγε όταν όλα τα άλλα έκλειναν με το όνομα The end of the world. Όλα αυτά με κάθε επιφύλαξη γιατί πέρασε καιρός.

Η Λα Παζ

Χαώδης, ζωντανή, θορυβώδης, εξωτική. Μια πόλη επίθεση στις αισθήσεις. Δίπλα στους κεντρικούς δρόμους προσφέρονται τα δικά τους «βρώμικα» και η μυρωδιά των τηγανητών κρεμμυδιών γεμίζει τον αέρα. Τα μίνιβαν που εκτελούν χρέη λεωφορείων σχίζουν τους δρόμους ενώ οι εισπράκτορες διαλαλούν τον προορισμό και την τιμή κρεμασμένοι έξω από την ανοιχτή πόρτα του αυτοκινήτου. Πεζοί διασχίζουν τον δρόμο αδιάφοροι για την κίνηση. Τα κορναρίσματα δεν σταματούν ποτέ. Οι γυναίκες της πόλης με το παραδοσιακό ρουχισμό τους σα σκηνικό ταινίας. Δε ξέρεις πού να πρωτοκοιτάξεις.

Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας (αν και όχι επίσημα η πρωτεύουσα) έχει το σχήμα μπωλ. Από το κέντρο στη μέση έχεις θέα των λιτών χαμόσπιτων χτισμένων στις πλαγιές της πόλης. Μεγάλες πλατείες και αποικιακά κτίρια υπενθυμίζουν ότι κάποτε βρέθηκε στο δρόμο Ισπανών κατακτητών. Η εικόνα της πόλης αποπνέει την αίσθηση πόλης πρωτεύουσας, αρχοντικής και ιστορικής αλλά η φθορά, οι ξεφτισμένοι σοβάδες και τα σκουριασμένα κάγκελα μαρτυρούν ότι πρόκειται πράγματι για μια φτωχή χώρα. Υπάρχει όμως και η εικόνα της σύγχρονης πόλης: γύρω από την κεντρική πλατεία Plaza del Etudiante ζεστά καφέ, κομψά εστιατόρια και καταστήματα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους καλοντυμένους νέους εργαζόμενους της πόλης.

woman and child

Για τον ταξιδιώτη όμως η μαγεία της Λα Παζ κρύβεται αλλού: στα αμέτρητα παζάρια που ξεφυτρώνουν σε κάθε γωνιά της πόλης. Κομβικό σημείο ο μεγαλοπρεπής ναός του Σαν Φρανσίσκο, δεσπόζει στο κέντρο μιας πλατείας με περιστέρια και αμέτρητους πάγκους με μπιχλιμπίδια. Πίσω από την εκκλησία βρίσκεται η τουριστική γειτονιά της πόλης. Τα ανηφορικά σοκάκια οδηγούν σε ξενώνες, εστιατόρια και ίντερνετ καφέ και, φυσικά, περισσότερα παζάρια: μην παραλείψετε να αγοράσετε κάτι από μαλλί αλπάκα (υπάρχουν πάμφθηνα πουλόβερ, παντελόνια, σκουφιά και κασκόλ), κοσμήματα από ασήμι, διακοσμητικά με την παραδοσιακή τέχνη των απογόνων των Ίνκας. Φημισμένο το παζάρι των μαγισσών, αν και μικρό, όπου εκεί μπορείς να βρεις (λένε) κόκκαλα, έμβρυα λάμα, βότανα και μαντζούνια.
Η εθνική φορεσιά των γυναικών είναι απλά μοναδική, ένας συνδυασμός θεατρικός, που σε κάνει να νομίζεις ότι ένας γυναικείος θίασος έχει ξεχυθεί στην πόλη. Δε θέλουν όμως να τις φωτογραφίζουν καθόλου – για να βγάλω φωτογραφίες τις γυναίκες χρησιμοποίησα το πιο μακρινό ζουμ που είχε η μικρή μου μηχανή.

llamas
Λάμα

Δε θα ξεχάσω την αίσθηση που είχα όταν στεκόμουν αντίκρυ στην εκκλησία του Σαν Φρανσίσκο και ευχόμουν να είχα άλλα δέκα μάτια για να χωρέσουν όλες οι εικόνες μέσα μου. Χρώματα και μυρωδιές, φωνές και κορναρίσματα, εξωπραγματικά ντυσίματα και σπανιόλικα λόγια συνθέτουν την εικόνα μιας μοναδικής χώρας και ενός από τα πιο ‘δυνατά’ ταξίδια μου.

Αξιοθέατα – Εκδρομές

Η πόλη διαθέτει διάφορα μουσεία που μπορεί να επισκεφτεί ο ταξιδιώτης. Το Εθνικό Μουσείο Τέχνης κοντά στο δημαρχείο είναι ιδιαίτερα αξιόλογο.

Κοντινές εξορμήσεις; Οι προτάσεις πολλές: υπάρχει ο «πιο επικίνδυνος δρόμος του κόσμου» όπου διοργανώνονται αυθημερόν εκδρομές ποδηλατικές από την πρωτεύουσα (μόνο σε συγκεκριμένους μήνες). Λίγες ώρες μακριά βρίσκεται η λίμνη Τιτικάκα και τα νησιά της από όπου αγναντεύεις τα σύνορα με το Περού. Ιδανική για επίσκεψη μιας-δυο ημερών. Στα ανατολικά, προς τη Βραζιλία, προσφέρονται εκδρομές για πεζοπορία μέσα σε τροπική ζούγκλα.

Salt flats Salaar de Uyuni

salaar isle de pescatores
Η δική μου επιλογή για εκδρομή ήταν τα salt flats, μια πεδιάδα από αλάτι δηλαδή. Αυτή η ‘αλμυρή έρημος’ είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο και είναι πραγματικά ασύγκριτη, ένας ωκεανός από αλάτι ως εκεί που φτάνει το μάτι, βράχοι με κάκτους να ξεπροβάλλουν σαν νησίδες στην κατάλευκη αυτή θάλασσα και μετά ο Εθνικός Δρυμός με ρηχές λίμνες στα χρώματα του ουράνιου τόξου (γαλάζιες, κίτρινες, κόκκινες, πράσινες, ανάλογα με τα ορυκτά του υπεδάφους) που φιλοξενούν φλαμίνγκος όλο χάρη.

Πρακτικές Πληροφορίες

Το νόμισμα είναι το boliviano (peso). Πάρτε μαζί σας δολάρια για να αλλάξετε χρήματα (καλύτερα όχι ευρώ). Κάρτες δε δέχονται παντού, μη βασιστείτε αποκλειστικά σ’αυτές.

Προσοχή: Η Βολιβία είναι δύσκολος προορισμός. Το υψόμετρο θέλει ηρεμία, αφιερώστε τις πρώτες δυο μέρες για χαλάρωση και μόνο. Χρειάζεται ελαφρύ φαγητό, αργούς ρυθμούς και ελάχιστο αλκοόλ. Οι ντόπιοι μασάνε φύλλα κόκας για το υψόμετρο, λένε ότι βοηθάει. Δεν έχει καμιά επίδραση ναρκωτική στον οργανισμό, οπότε μασήστε άφοβα!
Επίσης προσοχή στα πορτοφόλια και όταν βγάζετε χρήματα από ΑΤΜ. Η φωτογραφική σας να μην είναι εμφανής. Είχα ακούσει από πολλούς ότι τους κλέψανε (σύνηθες γενικά στη Νότια Αμερική). Τέλος, καλό έως απαραίτητο είναι να γνωρίζετε ισπανικά, έστω και τα ελάχιστα που απαιτούνται για να παραγγείλετε ένα γεύμα. Έχετε υπόψη ότι ακόμα και στις τουριστικές εκδρομές οι οδηγοί μιλάνε μόνο ισπανικά.

ΥΓ Η ανάρτηση αυτή είναι φιλοξενία και ευγενική χορηγία της φίλτατης CaterinaX που έχει το ιστολόγιο Wander* Lust for Life, την οποία και ευχαριστούμε ξανά. Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις φιλοξενούμενες αναρτήσεις δείτε στην ενότητα Συχνές ερωτήσεις ή επικοινωνήστε μαζί μας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *