Νότια Ισλανδία

Προορισμοί: Ευρώπη Ισλανδία

Είναι πιθανότατα η ωραιότερη περιοχή της Ισλανδίας και εκείνη που αξίζει περισσότερο από κάθε άλλη να επισκεφτεί ένας τουρίστας που δεν έχει στη διάθεση του πολλές μέρες ώστε να κάνει το γύρο του νησιού.

Μετάβαση

Η Ισλανδία δε διαθέτει σιδηροδρομικό δίκτυο. Ως εκ τούτου θα πρέπει είτε να συντονίσετε την εκδρομή σας με τα λεωφορεία, είτε να νοικιάσετε αυτοκίνητο ώστε να είστε πιο ευέλικτοι όσον αφορά στον προγραμματισμό σας. Στην πρώτη περίπτωση μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα ανοιχτά εισιτήρια που προσφέρουν οι περισσότερες εταιρείες και να φέρετε στα μέτρα σας τις στάσεις και τη διαμονή σας σε κάθε περιοχή. Το πλήρες πρόγραμμα των διαθέσιμων επιλογών μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Δείτε το χάρτη σε μεγαλύτερο μέγεθος

Στη δεύτερη περίπτωση, στο Reykjavik αλλά και στο αεροδρόμιο λειτουργούν οι περισσότερες γνωστές εταιρίες ενοικίασης αυτοκινήτων ενώ μπορείτε να προχωρήσετε σε κράτηση και ηλεκτρονικά. Να έχετε υπόψη ότι η χώρα είναι πολύ αραιοκατοικημένη ενώ αρκετά από τα βενζινάδικα στην επαρχία είναι αυτόματα και λειτουργούν με τοπική κάρτα, οπότε καλό είναι στις μεγάλες πόλεις (όσο μεγάλες μπορεί να είναι πόλεις με 500-600 κατοίκους) να γεμίζετε το ρεζερβουάρ. Οι δρόμοι είναι καλοί και στην πλειοψηφία τους είναι μιας λωρίδας, αλλά πέρα από τις τουριστικές περιοχές μπορεί και να περάσουν 15-20 χιλιόμετρα μέχρι να δείτε άλλο αυτοκίνητο.

Αξιοθέατα

Τα κυριότερα αξιοθέατα της Νότιας Ισλανδίας όπως τα συναντά κανείς ακολουθώντας τον περιφερειακό δρόμο ξεκινώντας από το Reykjavik είναι:

Hvolsvöllur: Μια μικρή πόλη 800 κατοίκων, στην οποία διαδραματίζεται ένα από τα σημαντικότερα ισλανδικά έπη, το Njal’s Saga. Το Saga Centre είναι ένα μουσείο στην πόλη αφιερωμένο στην ιστορία του συγκεκριμένου έπους.

Seljalandsfoss: Δεν είναι κάτι εντυπωσιακό σε σχέση με όσα θα ακολουθήσουν, αλλά είναι ο πρώτος καταρράκτης που συναντήσαμε στο δρόμο και μας τράβηξε την προσοχή. Υπάρχει χώρος στάθμευσης και μπορείτε να περπατήσετε κοντά στο καταρράκτη.

Skogar: Ένα πολύ πολύ μικρό χωριουδάκι, που ζήτημα να έχει 40-50 κατοίκους, αλλά στα όρια του βρίσκονται δύο από τα πιο όμορφα αξιοθέατα της βόλτας μας. Από τη μια μεριά ο ομώνυμος καταρράκτης, με ανηφορικό μονοπάτι στα δεξιά του, ακολουθώντας το οποίο μπορείτε να περπατήσετε πλάι στην κοίτη του ποταμού για αρκετή ώρα. Πλάι στον καταρράκτη υπάρχει χώρος για κατασκηνωτές! Από την άλλη μεριά, ένα υπαίθριο μουσείο λαϊκής τέχνης με σπιτάκια χτισμένα όπως τα παλιά χρόνια και ένα μουσείο αυτοκινήτων. Στην καφετέρια του μουσείου καθίσαμε και φάγαμε δύο πολύ ωραίες και ζεστές σούπες με 2000 ISK.

Vík í Mýrdal: Είναι ο νοτιότερος οικισμός της Ισλανδίας αλλά δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Παρόλα αυτά είναι ο μεγαλύτερος οικισμός σε μεγάλη ακτίνα, με 250 περίπου κατοίκους, και μια στάση για ανεφοδιασμό ήταν επιβεβλημένη. Εκεί ανακαλύψαμε ότι η παραλία του έχει ψηφιστεί στις 10 ομορφότερες του κόσμου από περιοδικό Islands Magazine. Να πούμε την αλήθεια δε μας εντυπωσίασε τόοοσο πολύ αν και είχε μια άγρια ομορφιά, με τα μαύρα απόκρημνα βράχια της.

Núpsstaður: Πρόκειται στην ουσία για ένα υπαίθριο μουσείο με παραδοσιακά σπιτάκια, με τοίχους καλυμμένους με τύρφη και μια πολύ γραφική διατηρητέα εκκλησία. Μάλιστα, είχαν συγκεντρώσει σε μια γωνίτσα και στάχτη από το ηφαίστειο και μπορούσες να πάρεις αν ήθελες μαζί σου.

Εθνικό Πάρκο Skaftafell: Ήταν η μια από τις δύο σημαντικότερες στάσεις της βόλτας μας στη Νότια Ισλανδία. Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη έκταση όπου σας δίνεται η δυνατότητα για όλες τις πιθανές δραστηριότητες στη φύση. Πεζοπορία, κατασκήνωση, παρατήρηση χλωρίδας και πανίδας και όλα αυτά με τον παγετώνα σε απόσταση βολής. Υπάρχουν μονοπάτια κλιμακούμενης δυσκολίας και χρονικής διάρκειας και χώροι όπου μπορείτε να κατασκηνώσετε. Από το μαγαζί του κέντρου υποδοχής αγοράσαμε ντόπια τυριά και αλλαντικά για το πικ νικ της επόμενης μέρας!

Jökulsárlón: Όταν είδαμε τις φωτογραφίες στο διαδίκτυο, ετοιμάζοντας το ταξίδι είπαμε δεν μπορεί να είναι τόσο όμορφα θα είναι πειραγμένες. Κι όμως μπορεί… Ένα από τα πιο μαγευτικά τοπία που έχουμε αντικρύσει είναι η δύση του ήλιου στην παγωμένη λίμνη. Καθότι φτάναμε βράδυ στην περιοχή, είχαμε αποφασίσει να επισκεφτούμε τη λίμνη και μέρα για να κάνουμε βαρκάδα. Αν το αποφασίσετε κι εσείς, φροντίστε να πάτε όσο το δυνατόν πιο πρωί ώστε να αποφύγετε τις μεγάλες ουρές, που σχηματίζονται μόλις φτάσουν τα τουριστικά λεωφορεία από το Reykjavik. Υπάρχουν 2-3 εταιρείες που κάνουν τις κρουαζιέρες με παρόμοιες (πολύ υψηλές) τιμές. Επιλέξαμε την Ice Lagoon, στην οποία μια ώρα βόλτα κόστιζε 7900 ISK το άτομο. Η βόλτα ήταν εντυπωσιακή και αν έχετε τη δυνατότητα μη διστάσετε να την πραγματοποιήσετε! Αμέσως μετά κάναμε και το πικ νικ που είχαμε προγραμματίσει χαζεύοντας μικρά παγόβουνα να βγαίνουν στον ωκεανό!!

Διαμονή

Αρχικά επιλέξαμε την περιοχή διαμονής με βάση τις χιλιομετρικές αποστάσεις από τo Reykjavik και τα αξιοθέατα. Θέλαμε η μια από τις δύο διανυκτερεύσεις να είναι περίπου στη μέση της απόστασης Reykjavik-Jökulsárlón και η δεύτερη όσο πιο κοντά γίνεται στη λίμνη.

Στην πρώτη περίπτωση καταλήξαμε στην πόλη της Hella και στο Arhus Guesthouse, που στην πραγματικότητα ήταν κάμπινγκ με μερικά ξύλινα σπιτάκια με κρεβάτια. Το cottage No.14, το οποίο μας δώσανε, ήταν πάρα πολύ όμορφο και με πανέμορφη θέα στη λίμνη. Κόστιζε 13300 ISK το δίκλινο σπιτάκι. Είχε μέσα και μια μικρή κουζίνα και μπάνιο. Καθότι ήταν κάμπινγκ, πρωινό δεν είχε. Υπήρχε βέβαια το ομώνυμο εστιατόριο ακριβώς απ’ έξω αλλά προτιμήσαμε το γειτονικό Fosshotel όπου με 1000 ISK το άτομο φάγαμε σε ένα γευστικότατο μπουφέ και ήπιαμε και τον καφέ μας.

Για τη δεύτερη διανυκτέρευση επιλέξαμε στο ξενοδοχέιο Hali, το οποίο αυτοδιαφήμιζεται ως το πιο κοντινό ξενοδοχείο στη λίμνη. Η αλήθεια είναι πως βρίσκεται σε πολύ καλή θέση, αλλά μας απογοήτευσε ελαφρώς καθώς μόλις φτάσαμε μας ενημέρωσε πως είχε δώσει το δωμάτιο μας σε άλλους και μας έβαλε σε μια τρύπα (χωρίς παράθυρο) να διανυκτερεύσουμε ή μας πρότεινε να μας κλείσει δωμάτιο σε ένα άλλο ξενοδοχείο 30 χιλιόμετρα ανατολικότερα. Αν δεν ήταν ήδη 21:00, δεν ξέρουμε τι θα κάναμε αλλά εν τέλει πήραμε την τρύπα και ένα δωρεάν δείπνο για δύο στο εστιατόριο του ξενοδοχείου. Το δωμάτιο ήταν πολύ μικρό αλλά είχε ένα κοινόχρηστο σαλόνι-κουζίνα με άλλα 2-3 δωμάτια και κάπως έφτιαξε η διάθεση. Στην τρύπα μπήκαμε μόνο για ύπνο. Το πρωινό στο Hali δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, οπότε γενικώς το ξενοδοχείο μας άφησε μια μέτρια εντύπωση αλλά είναι σε στρατηγικό σημείο για να είστε πρωί πρωί στην παγωμένη λίμνη.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *